ਸਰਦਾਰ ਰਤਨ ਸਿੰਘ ਭੰਗੂ ਲਿਖਦੇ ਨੇ ਚੱਪੜ ਚਿੜੀ ਦੀ ਜੰਗ ਚ ਵਜੀਦੇ ਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਨਹੀ ਮਾਰਿਆ , ਸਹਿਕਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
(ਡਾ ਗੰਡਾ ਸਿੰਘ ਵੀ ਲਿਖਦੇ ਆ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਫਤਹਿ ਸਿੰਘ ਹੁਣਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇ ਵੀ ਹੋਵੇ ਵਜੀਦਾ ਫੜ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਉਹ ਪਾਪੀ ਬਚਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ)
ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਸਰਹੰਦ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਕਬਜਾ ਕਰਕੇ ਪਾਪੀ ਵਜੀਦੇ ਨੂੰ ਰੱਸਿਆ ਨਾਲ ਬੰਨ ਕੇ ਵਹਿੜਕਿਆਂ ਮਗਰ ਪਾਲਿਆ ਤੇ ਸਰਹਿੰਦ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਮੁਹੱਲਿਆ ਚ ਘੜੀਸਿਆ ਗਿਆ , ਜਿਥੇ ਉਹਨੇ ਜੁਲਮ ਕਮਾਏ ਸੀ। ਅਜੇ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਨੀ ਜਿਊਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਕੇ ਸਾੜਿਆ।
ਬੰਦੇ ਵਹੜਨ ਸਾਥ ਘਸਾਯਾ।
ਫੇਰ ਅਗਨ ਮੈਂ ਉਸੇ ਸੜਾਯਾ। (ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੁ ਪੰਥ ਪ੍ਰਕਾਸ਼)
ਢਾਡੀ ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਸੀਤਲ ਲਿਖਦੇ ਅੱਗ ਵੀ ਬੁਝਾ ਤੀ ਪਾਪੀ ਦੇ ਅਧ ਸੜੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇਕ ਰੁਖ ਨਾਲ ਪੁੱਠ‍ਾ ਟੰਗ ਤਾ ਜਿਥੇ ਕਾਂ ਇੱਲਾਂ ਚੀਲਾਂ ਨੇ ਨੋਚ ਨੋਚ ਖਾਦਾ।
ਏ ਸਭ ਲਿਖਤਾ ਗਵਾਹ ਨੇ ਕੇ ਸਰਹੰਦ ਵਿਰੁਧ ਕਿੰਨਾਂ ਰੋਹ ਸੀ ਸਿੰਘਾਂ ਚ।
ਨੋਟ ਇਸਲਾਮ ਚ ਮਨੁਖ ਦਾ ਸੜ ਕੇ ਮਰਨਾ ਜਾਂ ਮਰੇ ਨੂੰ ਸਾੜਣਾ ਨਾ-ਪਾਕ (ਅਪਵਿੱਤਰ ) ਮੰਨਦੇ ਆ।
ਮੇਜਰ ਸਿੰਘ
ਗੁਰੂ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ