ਬਾਲ ਗੁੰਦਾਈ ਨੂੰ ਨਿਹਾਲ ਕਰਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਅੱਗੇ ਚੱਲਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ( ਬਾਲ ਗੁੰਦਾਈ ਇਹ ਟਿਕਾਣਾ ਜਿਹਲਮ ਤੋਂ 14 — 15 ਮੀਲ ਦੂਰ ਹੈ ਜੀ ( ਮੈਨੂੰ ਬਾਲੇ ਨੂੰ ) ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੇ ਬਾਲਾ ! ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਸਾਡਾ ਇਕ ਸੰਸਾਰੀ ਮਿੱਤਰ ਮੂਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਚੱਲ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲ ਆਈਏ । ਗੁਰੂ ਜੀ ਮੈਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਮੂਲੇ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਬੂਹੇ ਅੱਗੇ ਆਣ ਖੜੇ ਹੋਏ । ਮੂਲੇ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਮੂਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਆ ਸੀ ਉਹ ਸਾਧੂ ਬਾਹਰ ਬੂਹੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਹਨ ।
ਤੂੰ ਘਰ ਅੰਦਰ ਛੁਪ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਹ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਫੇਰ ਲੈ ਜਾਣਗੇ । ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਮੂਲਾ ਗੋਹਿਆਂ ਦੇ ਗਹੂਰੇ ਵਿਚ ਵੜਕੇ ਲੁੱਕ ਗਿਆ । ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਮੂਲਾ ਮੂਲਾ ਕਰਕੇ ਦੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਰੀਆਂ ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੰਤ ਜੀ ਉਹ ਬਾਹਰ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਪਿੰਡ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਘਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਮੂਲਾ ਬੇਮੁਖ ਕਰਮਹੀਨ ਹੈ
ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ ਹਾਂ ਤੇ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਆਖੇ ਘਰ ਵਿਚ ਲੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ ਫਿਰ ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ —–
ਸਲੋਕ ।। ਵਾਰਾਂ ਤੇ ਵਧੀਕ ।।
ਨਾਲਿ ਕਿਰਾੜਾ ਦੋਸਤੀ ਕੂੜੈ ਕੂੜੀ ਪਾਇ ।। ਮਰਣੁ ਨ ਜਾਪੈ ਮੂਲਿਆ ਆਵੈ ਕਿਤੈ ਥਾਇ ।।
ਇਹ ਬਚਨ ਕਰਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਮੁੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ( ਹੁਣ ਜਿੱਥੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬੇਰ ਬਾਬਾ ਹੈ ) ਆਣ ਬੈਠੇ । ਪਿਛੋਂ ਮੂਲੇ ਨੂੰ ਗਹੂਰੇ ਵਿਚੋਂ ਕਾਲਾ ਸੱਪ ਲੜ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਹਾਏ ਹਾਏ ਕਰਦਾ ਗਹੂਰੇ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਗਵਾਇਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਸ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਚੱਲ ਮੈ ਆਪਣੇ
ਗੁਨਾਹ ਬਖਸ਼ਵਾ ਲਵਾਂ । ਫਿਰ ਮੂਲਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਸੁਧ ਨਾ ਰਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਮੂਲੇ ਦੇ ਘਰ ਸੰਤ ਗਏ ਸਨ ਤੇ ਮੂਲਾ ਲੁੱਕ ਗਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਵਗਿਆ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਮੂਲੇ ਨੂੰ ਸੱਪ ਨੇ ਡੰਗ ਲਿਆ
ਹੈ । ਬੇਅੰਤ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੂਲੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਪਾਸ ਲੈ ਗਏ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਾ ਕਰ ਦਿਓ ਇਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਅਵਗਿਆ ਕਰ ਕੇ ਬੜੀ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਬਖਸ਼ ਦਿਓ
ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਿਹਾ ਇਸ ਦਾ ਕਾਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਹੁਣ ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ । ਹਾਂ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਜੋ ਇਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਹਨ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਾਈ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦ ਅਸੀਂ ਦਸਵਾਂ ਜਾਮਾ ਪਹਿਨਾਂਗੇ ਤਾਂ ਇਸਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਜਨਮ ਮਰਨ ਛੁੱਟ ਜਾਏਗਾ ਤਦ ਤੱਕ ਇਸ ਸੂਰ ਸਹਿਆ ਤੇ ਹਰਨ ਆਦਿਕ ਜੂਨਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ । ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੂਲੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧੀ ਉਸਨੂੰ ਘਰ ਲੈ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ ।
ਜਦ ਗੁਰੂ ਜੀ ਇੱਥੋਂ ਤੁਰਨ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਮਹਾਰਾਜ ! ਕੁੱਝ ਸਮਾਂ ਹੋਰ ਠਹਿਰਕੇ ਸਾਡਾ ਉਧਾਰ ਕਰੋ
ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੇ ਧਰਮਸਾਲਾ ਬਣਵਾਓ ਫਿਰ ਜਦ ਕੜਾਹ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦਿ ਕਰਕੇ ਅਰਦਾਸਾਂ ਕਰੋਗੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ । ਉਪਰੰਤ ਗੁਰੂ ਜੀ ਚਰਨ ਪਾਹੁਲ ਅਤੇ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਅੱਗੇ ਨੂੰ ਚੱਲ ਪਏ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬੇਰ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਕਰ ਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ।।
ਭੁੱਲ ਚੁੱਕ ਮੁਆਫ ਕਰਨਾ ਸੰਗਤ ਜੀ 🙏🙏 ਪੇਜ ਨੂੰ ਫੌਲੌ ਕਰਲਿਉ ਤਾਂ ਜੌ ਹੌਰ ਰੌਜ ਗੁਰੂ ਸਾਖੀਆਂ ਪੜ ਸਕੌ
HRਮਨ 🙏🙏

“”(ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਮਰ ਕੋਈ ਮਾਅਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸੋਚੇ ਕਿ ਅਸੀ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੇ ਹੋਕੇ ਹੀ ਮਰਾਂਗੇ ਤਾਂ ਇਹ ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਮੌਤ ਤਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਚਾਹੇ ਬੱਚਾ ਹੋਵੇ,ਜਵਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਬੁੱਢਾ ਹੋਵੇ।)””
ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਤਲਵੰਡੀ ਗਰਾਮ ਵਲੋਂ ਭਾਈ ਮਰਦਾਨਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਰੰਧਵੇ ਲਈ ਚੱਲ ਪਏ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੜਾਵ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਆਪ ਕੱਥੂ ਨੰਗਲ ਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ “ਕੀਰਤਨ” ਵਿੱਚ ਵਿਅਸਤ ਸਨ ਤਾਂ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ੋਰ ਦਸ਼ਾ ਦਾ ਬਾਲਕ ਤੁਹਾਡੀ ਮਧੁਰ ਬਾਣੀ ਦੇ ਖਿੱਚ ਵਲੋਂ ਚਲਾ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਕੀਰਤਨ ਸੁਣਦਾ ਰਿਹਾ,ਫਿਰ ਜਲਦੀ ਵਲੋਂ ਘਰ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਘਰ ਵਲੋਂ ਕੁੱਝ ਖਾਦਿਅ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਲਿਆਕੇ ਗੁਰੁਦੇਵ ਨੂੰ ਭੇਂਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ– ਤੁਸੀ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰੋ। ਉਸ ਕਿਸ਼ੋਰ ਦੀ ਸੇਵਾ–ਭਗਤੀ ਵੇਖਕੇ ਗੁਰੁਦੇਵ ਅਤਿ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਅਸੀਸ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ– ਚਿਰੰਜੀਵ ਰਹੋ ! ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪੁੱਤਰ ਤੁਸੀ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ? ਕਿਸ਼ੋਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: ਹੇ ਗੁਰੁਦੇਵ ! ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਡਰ ਵਲੋਂ ਅਜ਼ਾਦ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਗੁਰੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ: ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ ਤਾਂ ਖੇਡਣ–ਕੁੱਦਣ ਦੀ ਹੈ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਗੱਲਾਂ ਕਿੱਥੋ ਸੁੱਝੀਆਂ ਹਨ ? ਇਹ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਇਤਆਦਿ ਤਾਂ ਬੁਢੇਪੇ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਂਜ ਮੌਤ ਨੇ ਆਉਣਾ ਤਾਂ ਇੱਕ ਨਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਜ਼ਰੂਰ ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਜਵਾਬ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: ਇਹੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੌਤ ਦਾ ਕੀ ਭਰੋਸਾ ਪੱਤਾ ਨਹੀਂ ਕਦੋਂ ਆ ਜਾਵੇ। ਇਸਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਵਲੋਂ ਭੈਭੀਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਗੁਰੁਦੇਵ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ ਕਿ: ਪੁੱਤਰ ਤੂੰ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਤੀਖਣ ਬੁੱਧੀ ਪਾਈ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੂਖਮ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ–ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਵੀ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਂਦੇ, ਜੇਕਰ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਹੀ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੇ ਤਾਂ ਇਹ ਅਪਰਾਧ ਹੀ ਕਿਉਂ ਹੋਣ ? ਖੈਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ ? ਕਿਸ਼ੋਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ: ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਬੂੱਡਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਘਰ ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਗੁਰੁਦੇਵ ਨੇ ਤੱਦ ਕਿਹਾ: ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਉਚਿਤ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਤਾਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਮੱਝਦਾਰੀ ਦੀਆਂ ਬੁੱਢਿਆਂ ਵਰਗੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਉਂਜ ਇਹ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਤੈਨੂੰ ਕਦੋਂ ਵਲੋਂ ਸਤਾਣ ਲਗਾ ਹੈ ? ਕਿਸ਼ੋਰ, ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅੱਗ ਜਲਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਜਤਨ ਕੀਤਾ ਪਰ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਜਲੀ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅੱਗ ਜਲਾਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਛੋਟੀ ਲਕੜੀਆਂ ਅਤੇ ਤੀਨਕੇ ਘਾਹ ਇਤਆਦਿ ਜਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੱਦ ਕਿਤੇ ਵੱਡੀ ਲਕੜੀਆਂ ਬੱਲਦੀਆਂ ਹਨ ਬਸ ਮੈਂ ਉਸੀ ਦਿਨ ਵਲੋਂ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਹਾਂ ਕਿ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗ ਪਹਿਲਾਂ ਛੋਟੀ ਲਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜਲਾਂਦੀ ਹੈ ਠੀਕ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਜੇਕਰ ਮੌਤ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਜਾਂ ਕਿਸ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਂਗਾ ? ਗੁਰੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ: ਪੁੱਤਰ ਤੂੰ ਵਡਭਾਗਾ ਹੈਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਨਜ਼ਦੀਕ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪੈਨੀ ਨਜ਼ਰ ਦੇ ਕਾਰਣ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਬਣੋਂਗਾ। ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਕੇ ਰਹੋ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਤਿ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਣ ਲਗਾ: ਹੇ ਗੁਰੁਦੇਵ ! ਤੁਹਾਡਾ ਆਸ਼ਰਮ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਗੁਰੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ: ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਉੱਥੇ ਵਲੋਂ ਲੱਗਭੱਗ 30 ਕੋਹ ਦੀ ਦੂਰੀ ਉੱਤੇ ਰਾਵੀ ਨਦੀ ਦੇ ਤਟ ਉੱਤੇ ਨਿਮਾਰਣਾਧੀਨ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂਨੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਰੱਖਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਪਰਤ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਈ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਰਹਿਣ ਲਗਣਗੇ ਅਤੇ ਉਥੇ ਵਲੋਂ ਹੀ ਗੁਰੁਮਤ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਣਗੇ। ਇਸ ਸਭ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਕਿਸ਼ੋਰ, ਬੂੱਢਾ ਜੀ ਕਹਿਣ ਲਗਾ: ਗੁਰੁਦੇਵ ! ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ–ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਕੁੱਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਗੁਰੁਦੇਵ ਨੇ ਤੱਦ ਕਿਸ਼ੋਰ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ: ਜੇਕਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ ਹੋ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੇ ਲਈ ਦ੍ਰੜ ਨਿਸ਼ਚਾ ਅਤੇ ਆਤਮ ਸਮਰਪਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੱਕੀ ਕਰ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰੋ:
ਜਉ ਤਉ ਪ੍ਰੇਮ ਖੇਲਨ ਕਾ ਚਾਉ ॥ ਸਿਰੁ ਧਰ ਤਲੀ ਗਲੀ ਮੇਰੀ ਆਉ ॥
ਇਤੁ ਮਾਰਗਿ ਪੈਰੁ ਧਰੀਜੈ ॥ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਕਾਣਿ ਨ ਕੀਜੈ ॥ ਮ: 1, ਅੰਗ 1412
ਭੁੱਲ ਚੁੱਕ ਮੁਆਫ ਕਰਨਾ ਸੰਗਤ ਜੀ
ਪੇਜ ਫੌਲੌ ਕਰਲਿਉ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਤੌ ਜੌ ਹਰ ਰੌਜ ਗੁਰੂ ਸਾਖੀਆਂ ਪੜ ਸਕੌ
HRਮਨ 🙏

ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ
ਤੇਰੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਾਹਿਗੁਰੂ..
ਜੋ ਗਵਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ
ਜੋ ਮਿਲ ਗਿਆ ਉਹ ਤੇਰੀ ਰਹਿਮਤ

ਧੰਨ ਧੰਨ ਬਾਜਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹ ਜੀ
ਧੰਨ ਧੰਨ ਕਲਗੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹ ਜੀ

4 ਜੂਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤੇ ਕੋਈ ਹਾਰੇ
ਸਿੱਖ ਜਸ਼ਨ ਨਾ ਮਨਾਉਣ
ਜੂਨ 1984 ਢਿਆ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਸਾਹਿਬ ਨਾ ਭੁੱਲ ਜਾਓ
ਸਾਜਿਸ਼ ਤਹਿਤ 4 ਜੂਨ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਸਿੱਖ ਭੁੱਲ ਜਾਣ 1984